Λίγοι υπηρετούν την Αλήθεια γιατί λίγοι έχουν τη θέληση και λιγότεροι τη δύναμη για να είναι δίκαιοι

-"Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η Πατρὶς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρα θεοίς και παρ᾿ ανθρώποις τοις νουν έχουσι." -
-"Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται"
- "Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!
Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)
για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν
και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)
το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!"

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

ΑΡΕΤΗ!!! ΣΜΙΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΜΟΡΦΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ!!



ΠΛΩΤΙΝΟΣ: Περὶ τοῦ ΚΑΛΟΥ 1, 6, 8-9

"-Πώς θα δεις τώρα τι ομορφιά έχει μια ΚΑΛΗ ΨΥΧΗ;
- Αποσύρσου στον εαυτό σου και κοίτα· και αν δεις τον εαυτό σου να μην είναι ακόμη ωραίος, ΟΠΩΣ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣπου πρέπει να γίνει ωραίο αφαιρεί, λαξεύει, λειαίνει και καθαρίζει μέχρις ότου φανεί πάνω στο άγαλμα ένα ωραίο πρόσωπο, έτσι και συ αφαίρεσε τα περιττά και ίσιωσε τα στραβά, και όσα είναι σκοτεινά κάνε τα να γίνουν λαμπρά καθαρίζοντάς τα, και ΜΗΝ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΣΜΙΛΕΥΕΙΣ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΣΟΥ, ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΛΑΜΨΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥ Η ΘΕΟΜΟΡΦΗ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ, ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ «ΤΗ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ ΣΕ ΙΕΡΟ ΒΑΘΡΟ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΗ». 

Αν έχει γίνει αυτό και το είδες, και ΕΝΩΘΗΚΕΣ ΚΑΘΑΡΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, χωρίς ούτε τίποτα να σε εμποδίζει να γίνεις έτσι ενιαίος, ούτε να έχεις μαζί σου τίποτε άλλο αναμεμιγμένο μέσα σου, αλλά ΕΧΕΙΣ ΓΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΜΟΝΟ ΦΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ, που ούτε σε μέγεθος μετριέται, ούτε σε κανένα σχήμα περικλείεται ώστε να ελαττωθεί, ούτε πάλι αυξάνει σε όγκο από έλλειψη ορίων, ΑΛΛΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΟ, ΩΣ ΚΑΤΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΟΣΟ·"


[1.6.9]{ Τί οὖν ἐκείνη ἡ ἔνδον βλέπει; Ἄρτι μὲν ἐγειρομένη οὐ πάνυ τὰ λαμπρὰ δύναται βλέπειν. 
Ἐθιστέον οὖν τὴν ψυχὴν αὐτὴν πρῶτον μὲν τὰ καλὰ βλέπειν ἐπιτηδεύματα· εἶτα ἔργα καλά, οὐχ ὅσα αἱ τέχναι ἐργάζονται, ἀλλ ὅσα οἱ ἄνδρες οἱ λεγόμενοι ἀγαθοί· εἶτα ψυχὴν ἴδε τῶν τὰ ἔργα τὰ καλὰ ἐργαζομένων.}
Πῶς ἂν οὖν ἴδοις ψυχὴν ἀγαθὴν οἷον τὸ κάλλος ἔ χει; Ἄναγε ἐπὶ σαυτὸν καὶ ἴδε· κἂν μήπω σαυτὸν ἴδῃς καλόν, οἷα ποιητὴς ἀγάλματος, ὃ δεῖ καλὸν γενέσθαι, τὸ μὲν ἀφαιρεῖ, τὸ δὲ ἀπέξεσε, τὸ δὲ λεῖον, τὸ δὲ καθαρὸν ἐποίησεν, ἕως ἔδειξε καλὸν ἐπὶ τῷ ἀγάλματι πρόσωπον, οὕτω καὶ σὺ ἀφαίρει ὅσα περιττὰ καὶ ἀπεύθυνε ὅσα σκολιά, ὅσα σκοτεινὰ καθαίρων ἐργάζου εἶναι λαμπρὰ καὶ μὴ παύσῃ <τεκταίνων> τὸ σὸν <ἄγαλμα>, ἕως ἂν ἐκλάμψειέ σοι τῆς ἀρετῆς ἡ θεοειδὴς ἀγλαία, ἕως ἂν ἴδῃς <σωφροσύνην ἐν ἁγνῷ βεβῶσαν βάθρῳ>. 
Εἰ γέγονας τοῦτο καὶ εἶδες αὐτὸ καὶ σαυτῷ καθαρὸς συνεγένου οὐδὲν ἔχων ἐμπόδιον πρὸς τὸ εἷς οὕτω γενέσθαι οὐδὲ σὺν αὐτῷ ἄλλο τι ἐντὸς μεμιγμένον ἔχων, ἀλλ ὅλος αὐτὸς φῶς ἀληθινὸν μόνον, οὐ μεγέθει μεμετρημένον οὐδὲ σχήματι εἰς ἐλάττωσιν περιγραφὲν οὐδ αὖ εἰς μέγεθος δι ἀπειρίας αὐξηθέν, ἀλλ ἀμέτρητον πανταχοῦ, ὡς ἂν μεῖζον παντὸς μέτρου καὶ παντὸς κρεῖσσον ποσοῦ·

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου