Λίγοι υπηρετούν την Αλήθεια γιατί λίγοι έχουν τη θέληση και λιγότεροι τη δύναμη για να είναι δίκαιοι

-"Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η Πατρὶς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρα θεοίς και παρ᾿ ανθρώποις τοις νουν έχουσι." -
-"Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται"
- "Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!
Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται
(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).
Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)
για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν
και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,
και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)
το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,
και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,
το σημαντικότερο όλων!"

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ "ΤΩΡΑ" ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΧΘΕΣ OΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤRIX





ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ "ΤΩΡΑ" ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΧΘΕΣ OΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤRIX


Πως είναι δυνατόν να νιώσεις την ζωή ολοκληρωτικά μέσα από το "τώρα" όταν ζεις συνεχώς μέσα στο παρελθόν;

Τι είναι το παρελθόν; είναι η "εικόνα" της ζωής! γι'αυτό ποτέ δεν θα ζήσεις αληθινά γιατί είσαι μέσα στο matrix εγκλωβισμένος!
Μέσα στο σπήλαιο του Πλάτωνα.

Έχεις "ελεύθερη επιλογή"; Νομίζεις! Αν ήσουν ελεύθερος θα είχες ότι επιθυμούσες, τα πάντα, και αυτός ο κόσμος είναι μια φυλακή της ζωής, η φυλακή των φωτεινών σου σκέψεων,  η φυλακή του φωτισμένου Νου από το πνεύμα που γεννά τις σκέψεις που κάθε μια σκέψη έχει και το αντίθετο της, όπως και η σάρκα.


Σ'αυτόν τον κόσμο θεωρείσαι ήδη νεκρός διότι ότι επιθυμείς απ'αυτόν τον κόσμο είναι ήδη νεκρό γιατί δεν υπάρχει! και παίρνει ζωή από εσένα, αλλά μια ζωή πάντα μαζί με το αντίθετο του απ'ότι επιθυμείς, και ανάλογα με το πόσο γινόμαστε ένα με τα δύο άκρα, είτε το καλό είτε το κακό δεν έχει καμία σημασία.

Κατανόησε που ζεις και ίσως κατανοήσεις και την αλήθεια, τον εαυτό σου, πως όσο δίνουμε σημασία σε αυτόν τον διπολικό κόσμο των αντιθέτων του δίνουμε ζωή, και δίνοντας του ζωή  μέσα από τα αρνητικά και θετικά συναισθήματα πάθη και επιθυμίες φυλακίζει τον Νου και την ψυχή.


Τι είναι ο χρόνος λοιπόν; παρελθόν παρόν και μέλλον, όπου κινούμαστε μέσα στον χώρο μαζί με τον χρόνο.
Αυτή η ψευδαίσθηση μας κάνει ένα με την εικόνα και της δίνουμε ζωή, την ζωή μας.

Ότι κινείται δεν έχει σταθερό σημείο, άρα πως είναι δυνατόν να υπάρξει το παρόν αφού δεν μπορεί να σταθεί; 
Αν υποθέσουμε ότι το παρόν υπάρχει τότε κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.
Το παρελθόν και το μέλλον όμως δεν υπάρχει,διότι το μέλλον ακόμη δεν ήρθε μα και το παρελθόν έχει φύγει ήδη!
Αλλά που είναι το παρόν; αφού κινείται όπως είπαμε ανάμεσα στους άλλους δύο χρόνους σε απειροελάχιστο κλασματικό χρόνο;

Αν μια στιγμή του "τώρα" κινείται ανάμεσα σε παρελθόν και μέλλον πως είναι δυνατόν να αλλάξει τον χώρο; αφού ο χώρος ήδη είναι προδιαγραμμένος μέσα σε κυκλική τροχιά σε μία κυκλική δίνη μέσα από τα ίδια και τα ίδια.

Κινούμαστε μέσα σε έναν χώρο όπου το μέλλον έχει ήδη προσχεδιαστεί, και είναι ήδη παρελθόν μέσα από το οποίο ζούμε συνεχώς στον πλανήτη Γη.
Και σε έναν μεγαλύτερο κύκλο  σε μια πλήρη περιστροφή του πλανήτη μας γύρω από τον γαλαξία ζούμε το σύνολο της εικονικής ζωής μέσα στο τούνελ που ονομάζουμε γαλαξία και δεχόμαστε το σύνολο της πληροφορίας ως ζωή μέσα στον πλανήτη Γη από την κάθε πολιτισμική πολιτιστική θεολογική τεχνολογική εποχή του εκάστοτε ανθρώπινου εικονικού πολιτισμού μας.

Δεν υπάρχει χρόνος, αλλά υπάρχει ο χώρος, όπου κινούμαστε μέσα σε αυτόν προσχεδιασμένα από τον δημιουργό του, ο οποίος μας εγκλώβισε μέσα στο matrix.

Aυτό που ζούμε τώρα, είναι η εκτέλεση της πληροφορίας που δέχεται ο νους μας από τον δημιουργό του matrix.

Δεν είμαστε εμείς, αλλά ζούμε μέσα από έναν άλλο ψεύτικο εικονικό μας εαυτό, ο οποίος πλάστηκε για να φυλακίσει μέσα του τον αληθινό μας εαυτό, και ξέρετε ποιος είναι αυτός ο ενιαυτός μας; 

Είμαστε νοητές συνειδητότητες, είμαστε Νους, και όχι άντρας η γυναίκα, αυτό είναι ένας ρόλος τον οποίο παίρνουμε μέσα στην εικόνα του matrix.

Βλέπουμε την εικόνα μας  μέσα στο matrix με το ψεύτικο σώμα που ενδυθήκαμε, όλα εικονικά, και όλα αυτά γεννιούνται από την πληροφορία που διαβάζει ο εικονικός μας νους κινούμενος μέσα στο τούνελ που του στέλνει ο δημιουργός του.

Το τούνελ του χώρου είναι να φανταστείτε σαν ένα καλώδιο που στέλνει πληροφορίες στην οθόνη του υπολογιστή σας, όπως εγώ αυτή την στιγμή στέλνω στην οθόνη σας όλα αυτά που μόλις διαβάσατε και αποτυπώνω καινούριες ιδέες στον νου σας!

Έχουμε δύο εαυτούς, ο ένας είναι ο αληθινός, και ο άλλος ο εικονικός, στο χέρι μας είναι ποιον θα επιλέξουμε να ζούμε για πάντα.
Ο εικονικός μας κρατά για πάντα μέσα στην εικόνα.
Ο θάνατος απλά μας ξυπνά από το matrix.
Aρκεί όμως να γνωρίζουμε που ζούμε.
Ειδάλλως θα ξαναδιαγραφεί η μνήμη μας, και θα αρχίσουμε έναν νέο κύκλο ζωής μέσα στην εικόνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου